El koyma

(Perihan Mağden, 18/02/2004, Radikal)

Oto-sansürü bu denli yüksek Türk Medyalamacılığı'nın (Kraldan Çok Kralcı Ağbiler Kardeşliği) BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ konusunda bu denli hassas olduğunu keşfetmemiz için, Star gazetesi(!) ve televizyonuna(!) el konulması gerekiyormuş.

28 Şubat post-mortem cuntası esnasında, Kuzuların Sessizliği'ni çeviriyorlardı, bir.
Star gazetesine, televizyonuna 'basın' 'özgürlüğü' vs. her nevi 'normal' kelime üç beden dar, beş beden bol -şu, bu gelir.
O yapılanmalara, 'baskın basanındır' lafından yola çıkarak 'baskın' diyebiliriz ancak.
Bu nedenle de kalkıp böylesine çirkef mekanizmalarını savunmak, 'baskın' özgürlüğünü savunmak olarak okunabilir ancak.
Nesnellik gibi bir kaygı söz konusu olabilecekse.
Hükümetin 'bunları', kendilerine amade yıkama-yağlama makinelerine dönüştürmesi konusundaki muhteşem hassasiyetlerini de, anlayabilmiş değilim. Eczacı terazililerin.
Zira adını koyalım: Bugün cümleten medyacılığımız zaten iktidarın emrine amadedir, zaten yıkama-yağlama merkezleri olarak çalışmaktadır. Halihazırda. Tam hazır olda.
Bir fazlasına ihtiyacı yok yani Erdoğan hükümetinin.
Ama bir eksiğine ihtiyaçları var mıydı?
Evet, olabilir.
Star ekranlarından sürdürülen o 'açlık grevi', 'direniş', 'cumhuriyet savaşçıları' numaraları neydi Alla'sen?
Ağlayıp zırlayarak sosyalist terminoloji imitasyonlarıyla, efendilerinin emrinde ve tabii efendilerine 'Gözünüzün üstünde kaşınız var' dahi diyemeden sürdürülen, o güdümlü çadırcılık faaliyetleri filan- Zaplarken
gözüme çarptıkça, yalnızca derinnn bir utanç duymama neden olmaktaydı ve içime yalnızca 'Yok edin insanın insana kulluğunu' satırı düşmekteydi.
Ağır bir kulluk halinin devamıydı üstümüze, başımıza boca edilmeye çalışılan. 'Direniş', 'açlık grevi', 'cumhuriyet' gibi kelimeleri, yalnızca, en bayağısından istismar etmeye ve ederken de kirletmeye yarayan.
Statları çökerterek, yakarak ta başından kundakçılıkla kurulmuş bir para imparatorluğu. Şantajlar, tehditler, zorbalık ve 'hukukun' (gugukun mu demeliyim?) bu memlekette evet! parayla satın alınabiliyor olmasıyla (Ne oldu hakikaten yargıyı 'temizleme' harekâtımız?) palazlanıp palazlanıp devasalaşma Ali kıran baş kesen imparatorluğu.
Dünya devlerini çarpmaya kadar uzanan, ciddi bir 'çarpma' pratiğinin ardından- (Ki yüzde altı halkımız bu referanslarına güvenerek onları
'işbaşına' getirmek istemişti, hatırlarsınız. Artı neofaşist reklamsal/ şizoid Ali Taran metinlerinin rüzgârına kapılarak.)
Bu adamlar, milyarlarca doları çarpacaklar, sonra da sosyopatların en tipik özelliği olan 'patolojik bir iyimserlikle' hâlâ kıvrana kıvrana kazanacaklarına inanarak; 'halkı' ketenpereye getireceklerine, onları uğradıkları müthiş haksızlığa karşı örgütleyeceklerine, isyan ettireceklerine, o müthiş sarmısak demetini (cumhuriyet! kelimesini) sallayarak 'vampirlere' karşı tek yumruk haline sıkıştıracaklarına vs. vs. vs.
Bu patolojik sanrıların dışavurumuna reserve edilmişti Star televizyonu. Bunun adı basın-yayın özgürlüğü filan değildir hanımlar beyler! Halüsinasyon özgürlüğüdür, evet!
Bu da bir hak olarak telakki edilebilir.
Ancak bu müflis devletin milyarlarca dolar borçlu çıkmasına neden olacaksın, sonra da hala hukuk (guguk) oyunları, hanlar hamamlar, kapı önünde arkasında domuzlar, atla helikopterine, atla uçağına vın oraya, vınnn buraya. Vur ağlasın, çal saçmalasın. Emrindekiler hâlâ.
Büyük bir görüntü kirliliği. Ve ruhsal bir daraltma hali.
Müflis Türkiye Cumhuriyeti temsilcilerinin, petrol şirketlerinin emrindeki W. Bush'un Irak işgalinde Türk çocuklarını, Uzanların çarptığından daha düşük miktarda bir kredi için (borç için yani, borç!) satmanın kıyısından dönmüş olduğunu unutmayalım.
Ve bu dünyanın bir etme bulma dünyası olmasını tercih edenlerdenim ben. Edenin bulmasını. Gözlerimizin önünde. Hemen.
Gözü doymaz hırsızlar (en manipülasyon canavarları dahi ve hatta özellikle onlar) çalarken yakalandılarsa, cezalandırılmalı. Açlığından baklava çalan çocukların elleri ayakları öpülerek ve özürler dilenerek 'maruz bırakıldıkları' hayatlar için, salıverilmesi gerektiği gibi. Aynen.