Balayı bitti

( İsmet Berkan, 20.05.2004, Radikal)

Demek bu memleketin 'demokratik sabrı' imam-hatiplerle ilgili yasaya kadarmış. Yasaya, demokrasi ve akıl içinde karşı çıkanlara sözüm yok ama memleketin ana muhalefet partisinin genel başkanı bile imam-hatip mezunlarından rejim düşmanı insanlar imasıyla söz etmeye başlayınca insan bir şeylerin ölçüsünün fena halde kaçtığı hissine kapılıyor.
Doğrudur, hükümetin imam-hatiplilerle ilgili yasayı gündeme getirerek bir gerginlik yarattığını düşünüyorum. Ama o aşamadan sonra üniversite rektörlerinin, ana muhalefet partisinin ve Genelkurmay Başkanlığı'nın da bu gerginliğe az katkısı olmadı. Hatta denebilir ki bu diğer kuvvetlerin oluşmuş gergin ortamdaki katkısı artık hükümetten fazla.

Dikkatle izlemeye çalışıyorum, aydınlanmayı, aklı, bilimi savunduklarını iddia edenler, bu son sıkıntıda konuya en duygusal, en sembolik ve en akıl dışı yollarla yaklaşanlar oldu. Meseleyi genel eğitim bağlamı içinde tartışan, üniversite özerkliğini ve ortaöğrenimdeki sorunları dile getiren çok az kimse oldu.

Belki geçmişte 28 Şubat gibi bir olay bulunduğundan, AKP'yi beğenmeyen veya bu partiye karşı derin bir şüphe duyan kesimler, başından beri her fırsatta bir rejim tartışması çıkarmaya çalışıyorlardı. Böylece ikinci bir
28 Şubat'ın yolu açılacak, hatta belki iş askeri darbeye kadar varabilecekti. İmam-hatiplilerle ilgili yasa onlara bu fırsatı verdi gibi gözüktü, ama aslında bence ortada rejim tartışmasını gerektirecek bir şey yok.
İmam-hatipler kuruldukları günden 1999'a kadar üniversitelerin istedikleri bölümüne öğrenci gönderdiler de Türkiye'de rejim değişmedi; bundan sonra mı değişecek? Bir dönem imam-hatiplerden her yıl binlerce öğrenci mezun oluyordu, bugün bu sayı çok ama çok düşük. Kimden, neden korkuyoruz?
Bana soracak olursanız esas Türkiye'de rejimi tehlikeye düşürenler, dindar insanları düşman gibi görenler, imam-hatiplileri kaba bir ayrımcılığa tabi tutanlar.
Bakın dün de bir örneğini gördük: Ankara'daki 19 Mayıs kutlamalarında gençliğin Ata'ya cevabını -ki bu matbu bir metin- okuyan öğrencinin imam-hatip lisesi öğrencisi olmasından bile bir kriz yaratılmaya çalışıldı. Sizce o öğrenci kendini nasıl hissetti? Bundan sonra nasıl hissedecek?
Biz laikliği ve laiklik uygulamalarını akılla tartışmadıkça, Anayasa Mahkemesi'nin çeşitli vesilelerle yaptığı tanımları değiştirmeye çalıştıkça bu kısır tartışmada bir arpa boyu bile yol gidemeyeceğiz.
Dindar insanlar ve imam-hatip mezunları kendilerini Türkiye'nin zencileri, ikinci sınıf vatandaşları gibi hissediyorsa ortada büyük bir sorun var demektir. Bu sorun hepimizi ilgilendiren önemli bir sorundur.
Bazı 'laikçi' vatandaşlar kendilerini bu memleketin asli sahibi gibi hissediyor ve kendilerinden olmayanları ikinci sınıf olarak görüyorsa, yine ortada büyük bir sorun var demektir. Bu sorun da hepimizi ilgilendiren önemli bir sorundur.
Aslına bakacak olursanız Adalet ve Kalkınma Partisi hükümeti bir anlamda büyük bir şanstı, belki hâlâ şans olmaya devam ediyor. Benim bu partinin kuracağı hükümetle ilgili ümidim, derin yaraların kaşınmayacağı ve yeniden kanamasına fırsat verilmeyeceği, onun yerine bir güven ortamının oluşturulup ondan sonra bu yaraların iyileşmesine yardımcı olunacağı yönündeydi.
Bu ümidim, geldiğimiz noktada büyük ölçüde kırılmış durumda.
Birdenbire mesele, 'Halk bize oy verdi, istediğimizi yaparız'a geldi. Öte yandan, dediğim gibi buluttan nem kapıp her fırsatta bir rejim tartışması açmaya çalışan dar kesim bir anlamda başarıya ulaştı, AKP'yi bu tuzağa düşürdü.
Gerginliğin hep bu seviyede sürmesini bekleyemeyiz, zaten sürmemeli de. Ama hayat da bundan sonra hükümet için eskisi kadar kolay olmayacak; çünkü balayı dönemi sona erdi.