Freedom - Paul McCartney

As I was sitting on bed im my hote room I have an eye on Tv, there is a music program in a foreign channel (I think it is Hungarian) Paul McCartney is singing a song called freedom playing acoustic guitar... Here is the lyrics...

Freedom

This is my right
A right given by God
To live a free life
To live in freedom

Talkin' about freedom
I'm talkin' 'bout freedom
I will fight
For the right
To live in freedom

Anyone tries to take it away
They'll have to answer
'Cause this is my right

I'm talkin' about freedom
Talkin' 'bout freedom
I will fight
For the right
To live in freedom

I'm talkin' 'bout freedom
I'm talkin' 'bout freedom
I will fight
For the right
To live in freedom

Everybody talkin' 'bout freedom
We're talkin' 'bout freedom
We will fight
For the right
To live in freedom

I'm talkin' 'bout freedom
Talkin' 'bout freedom
I will fight
For the right
To live in freedom

I'm talkin' 'bout freedom
I'm talkin' 'bout freedom
We will fight
For the right
To live in freedom

On Vacation (Again)

We have an official holiday in Turkey this week. (Yep, whole week...) It's because of the end of month Ramadan... (Yes... There are lots of holidays in Turkish and this might be one of the reasons why our country is not very good at economics, finance and all that stuff... I think we're not so fond of working hard and hard and hard.. :) (Look at the Japans... :)

Anyway, I am on holiday in Kars - Sarıkamış... I had posted an entry here about the place last winter... Here it is: Snowboard in Kars...

And I mus have told you about my new winter equipment, where is it? Here: Winter Equipment Ready...

And much before that, I must have told you about snowboard injuries: Snowboarding Hurts...

This time I really do enjoy myself as I can use my snowboard better then before... When you stop kissing the ground it is really great... ;) Hope to see you soon... (I'll be back home on Saturday but I hope to post here before that...)

Breaking News - Explosions

There are explosions in Istanbul... Very big ones... Lots of damage... Don't know anything about the number of killed but there should be lots of dead... :((( Elektiricity has gone... I think soon phone lines will be dead too... I will try to write more soon... :((
update:
Five explosions reported till now. I think all suicide bombs packed in vehicles. Extensive damage... Smoke of the fire from the related buildings can bee seen from various points...
update:
There were only two very big explosions at the very moment there are ~10 killed, ~200 wounded...

Michael Kamen Dies At 55

Michael Kamen was a great composer combining classical music with hard rock. He had also composed music for lots of Hollywood productions such as Leathal Weapon, Die Hard, Robin Hood... Lots of young hard rock fans know him from Metallica's S&M (Symphony & Metallica) album, he was the guy arranged all the songs for classical music and that also lead to a Grammy award...

Michael Kamen, the Grammy-winning and Oscar-nominated composer who fused hard-rock riffs with classical styling in albums for Pink Floyd and provided music for the "Lethal Weapon" and "Die Hard" movies," has died at age 55.

Kamen collapsed in his London home Tuesday from an apparent heart attack, according to his Los Angeles-based publicist, Jeff Sanderson.

Kamen collaborated with a wide range of artists, from the London Philharmonic to Aerosmith , Metallica and jazz saxophonist David Sanborn.

Although Kamen was classically trained and studied oboe at New York's Julliard School, the composer's distinctive long, curly hair and beard made him look more like a heavy-metal guitarist than a classical conductor.

He was known for combining those two sensibilities. Among his most famous collaborations was on the orchestral arrangements in Pink Floyd's 1979 album "The Wall." He also worked with the band on the albums "The Final Cut" and "The Division Bell."

Kamen's most recent Grammy win came in 2001, when he shared the award for best rock instrumental performance with Metallica for conducting the San Francisco Symphony Orchestra in the metal-rock band's song "The Call of Ktulu." [Quote from Launch]

Here is Michael Kamen's Official Web Site...

Michael Kamen in MSN Entertainment...

Buzznet.com

I just signed up for Buzznet.com, I really liked it. It is usefull very easy to use and some great features such as posting photos to your page via e-mail or cell phone...

Buzznet is a community photoblog offering personal and multi-user galleries. Buzznet provides easy-to-use service to update and maintain galleries and allows members to send photos in a variety of means from any digital-devices with access to the Internet.

Buzznet's free service offers users unlimited posting to their personal galleries and community galleries. Users also get popup slideshows, monthly archives and editorial control over their own homepage (username.buzznet.com). Buzznet will be announcing additional features and premium subscription in November.

They also work really fast, I suggested a community gallery about Istanbul and it was created just in seconds... I was really surprised... Anyway I started posting photos both to my gallery and to Istanbul gallery...

Go check the site... I'm sure you'll like... (For today, I posted some of my photos that I posted here before but soon I will start to post some unseen ones ;)
Oh, I also syndicated my page in buzznet.com, you can see it on the lower rightside of this page...

Happy Birthday Mickey!

Mickey Mouse is 75 today. The big-eared rodent made his debut in the first sound-synchronised cartoon, Steamboat Willie, on November 18 1928, launching the career of his creator Walt Disney, and laying the foundation stone for an entertainment empire. The Walt Disney company's CEO Michael Eisner will mark the date with a ceremony at Florida's Walt Disney World theme park later today.

So, if you're interested in Mickey related stuff:
- lots of wallpapers might be found here
- lots of clip-arts...
- 700-year-old picture of 'Mickey Mouse'
- Official links of Disney and all...
- A Mickey Mouse Copyright Law?

Queen Live At Wembley Stadium

This is the last DVD I bought: Queen - The DVD Collection: Live At Wembley Stadium. I just had a quick look and yes... It is great, I look forward to get home to watch it... I love Queen, I grew up listening Queen and I do think that Freddie Mercury is rock icon.

A Kind of Magic Tour was a great tour and in this concert they played all of their highlights & some new songs. It is from 1986, around the time Queen was at the very top. The DVD has two discs including "Wembley Unseen" some new interviews with Roger Taylor and Brian May (I also like Brian May a lot, he is a great guitar player and composer) some rehersal footage, multi angle songs and backstage documentary.

QueenOnline.com is the official web site of Queen... If you wanna buy the DVD I recommend Blackstar.co.uk if you're in Europe; I bought it from a Turkish site, (so if you're from Turkey try here.)

Wembley Stadium is agreat venue for this kinda big scale concerts, I really would like to watch some of my favourite bands in Wembley. (And I wished I could watch The Freddie Mercury Tribute for AIDS Awareness in Wembley...)

Aşk ne ki?

( Can Dündar, 9.11.2003, Milliyet )

Yazın 4 güne sıkışan bir tatilde iki kitap okudum:
Biri Erdal Doğan'ın Sevgi Soysal biyografisiydi. (Everest, 2003). Doğan, çoğu biyografi yazarı gibi, izini sürdüğü kahramanla özdeşleşmiş belli ki... Sevmiş onu... O kadar ki, her gördüğüne Sevgi'yi anlatmaya başlamış. "Yoksa âşık mı oldun" demiş etrafındakiler... O da kitabının adını öyle koymuş:
"Yaşasaydı âşık olurdum".
Bu isim, ilk duyduğum anda bir soru çağrıştırdı bende:
"Birine âşık olmak için yaşaması mı lazım?"
Sadece kanlı canlılara, akıllı uslulara, dengi dengimize mi âşık oluruz; yoksa aşk, zamandan, mekândan, imkândan hatta insandan bağımsız, bizim besleyip büyüttüğümüz, söz dinlemez, hesaba gelmez bir tutkunun adı mıdır?
Vuslat mıdır o tutkuyu aşk yapan, vuslatsızlık mı daha çok...?
Aşk, "mutluluğa kapılar açtıkça" mı alevlenir; yoksa acılar, hasretler, hatta zulümler doğurdukça mı şehvetinden..?

Ferhat ile Şirin'i, Leyla ile Mecnun'u, Romeo ile Jülyet'i efsaneleştiren, imkânsız bir sevdayı göze alıp kavuşamama bahtsızlıkları değil midir?
Vuslata erip bahtiyar olsalar, bir yastıkta kocasalar, mutlu evliliklerinin öyküsünü dinler miydik asırlar boyu...?
Sakın yakınlaştıkça kaybolan bir serap olmasın aşk?

Sorularımın cevabı, yazın okuduğum ikinci kitaptaydı:
Cem Mumcu'nun "Sahici Aşklar Külliyatı"nda... (Okuyan Us, 2003) Daha ilk öyküde zıpkın yemiş gibi çakıldım. Bir kambur kızın öyküsünü anlatıyordu Mumcu; kendi hayatından akıp geçmiş bir düş gibi...
İlkokuldan sınıf arkadaşıydı o kız... Üniversiteyi bitirip eski mahallesine döndüğünde hasta olduğunu öğrenmişti. Dişçi muayenehanesindeki işine de gitmiyordu 5-6 aydır... Odasından çıkmadığını, hiç konuşmadığını öğrenmişti.
Evine gittiğinde Ayşe'yi yatakta bulmuştu. Zayıflamıştı, ama mutluluk yüzünden okunuyordu. Onu görünce "sus" işareti yapmış ve "Sakın kimseye söyleme, 6 aylık hamileyim" demişti. Oysa zayıf karnı hiç büyümemişti.
O günden sonra her gittiğinde Ayşe'yi biraz daha zayıflamış bulmuştu. O ise hep aynı şeyi söylüyordu:
"İyice büyüdü artık, tekmelemeye başladı".
Bunu söylerken, eliyle sırtındaki kamburu okşuyordu.
* * *
Meğer muayenehaneye gelen bir adamı kapı aralığından görmüş ve tutulmuş Ayşe... Her gördüğünde aşkı biraz daha büyümüş. Adam onu görmese de ondan "gebe kalacak" kadar sevmiş onu... "Kamburunun içinde bir bebek büyüttüğü duygusunu yaşayacak kadar..."
Soruyordu yazar:
"Hem aşk dediğin, hep âşık olana göre değil midir ki..?"
Ayşe'nin sırrını söylememiş kimseye...
9 ay 10 gün sonra eve gittiğinde kambur kızın ölü bedenini bir bıçağın üstünde yatarken bulmuş:
"Kafası düşmüştü ama yine de yere değmiyordu. Yüzü çok güzeldi. Dünyanın en güzel annesiydi. Gülümsüyor gibiydi. Doğururken ölmüştü. Eğildim, iki elimle kıpkırmızı bir bebeği tutarcasına avuçladım yerdeki kanı... Kimsenin görmediği, göremediği bu bebek, hayatımda gördüğüm en güzel aşk çocuğuydu..."
* * *
Sizce "mutluluğa kapılar açtıkça" mı efsaneleşir aşk; yoksa acılar, hasretler, hatta zulümler doğurdukça mı şehvetinden..?
Yoksa "aşk dediğin, âşık olana göre midir?"

can.dundar@e-kolay.net

Yerellikten evrenselliğe doğru...

( Çetin Altan, 13.11.2003, Milliyet )

Almanların ağzından uydurulmuş eski bir fıkra vardır. Almanya ile Türkiye arasındaki farkı şöyle anlatırmış bir Alman:
- Almanya'da durum ciddi, ama umutsuz değildir. Türkiye'de ise durum umutsuz, ama ciddi değildir.
Sanırım soruyu bir de şöyle sormak gerekir:
- Türkiye diye bir devlet olmasaydı, yerel bürokrasinin üst tabakasıyla, politikanın önde gelen kadroları nasıl geçinir ve nasıl yaşarlardı?

"Ulus - devlet" modelinin hızla aşılmakta olduğu ve "küreselleşme" sürecinin daha da hızlanacağı 21. yüzyılla, bütünleşme zorunluğunun rüzgarları Türkiye'de de çoktan başladı esmeye...
Avrupa Konseyi İnsan Hakları Mahkemesi'nin, Türkiye hakkında verdiği kararlar da bunun sonucu, Kopenhag kriterlerine uyma çabaları da; AB üyeliği için gerekli müzakerelerin bir an önce başlaması özlemleri de...
21. yüzyıl, "onlar - biz" ayrımlarının, "dünya bize hayran oldu - dünyaya rezil olduk" türü değerlendirmelerin aşılacağı ve yerellikten evrenselliğe doğru bir kanatlanmanın başlayacağı bir yüzyıl...

* * *
İster istemez Türkiye'de de, "evrensellikten" korkanlar ve korkmayanlar ayrımı kristalleşmede...
Ve doğal olarak devreye ekonomi, ekonomik saydamlık ve kimlerin parayı nasıl ve nereden kazandıkları sorunları girmekte...

* * *
Geçtiğimiz 20. yüzyılın 2 büyük yanılgısı oldu:
1- Leninizmi komünizm zannetmek...
2- Ekonomiyi, parti programı ve doktrinleriyle, politikacı iradelerine göre değişik biçimlerde uygulanabilecek bir mekanizma zannetmek. Kapitalist ekonomi, devletçi ekonomi, sosyalist ekonomi, sosyal demokrat ekonomi türünden ayrımlar yapmak...
Ve şimdi anlaşılıyor ki, işçi sınıfının gövdesel enerjisi yerine; Kozmos'taki sonsuz olan yeni enerji kaynaklarının kullanımıyla, modern teknolojinin üretimleri; örneğin cep telefonları, hidrojenle çalışan arabalar, elektronik aygıtlar, internet vs. yoğunlaşıp yaygınlaştıkça; "ekonomi" de, politik iradelerin dışında, kendine özgü evrensel bir mekanizma olmakta; saydam olma koşuluyla...

* * *
Yani efendim, kapitalist ekonomi, devletçi ekonomi, sosyalist ekonomi, sosyal demokrat ekonomi dönemleri aşılmakta...
Para birimlerinin "euro" ve "dolar"a indirgenmiş olması da bunu kanıtlamada, Türkiye gibi üç - beş ülke dışında, dünyada "enflasyon" diye bir sorunun kalmamış olması da...

* * *
İster istemez yerelden, evrenselliğe doğru; yani "yerel vatandaşlık"tan "Avrupa vatandaşlığı"na ve hatta dünya vatandaşlığına doğru kanat çırpmaya çalışırken; Türkiye'deki evrensel kurumları da, daha netleştirmek gerekmez mi?
Örneğin Türkiye'de armatörlük henüz evrensel değil, ama futbol evrenselleşmede...
Gönül, üniversitelerin de, tıbbın da evrenselleşmesini ister ama; o alanlarda evrensel düzeydeki kadrolarımızın oranlarını bilmiyorum.
Ve bir de TÜSİAD var...
Yerele karşı küreselleşmenin öncülüğünü yapan bir kurum olarak görünmede... "Statükocu"lara karşı, "değişimcilik"in bayrağını onlar tutuyormuş gibi...

* * *
İşçi sınıfı tarihe gömüldüğünde ve işçi sınıfının gövdesel enerjisinin yerini, Kozmos'taki yepyeni enerji kaynakları aldığında; sınıflar arasındaki "olumsuz - antagonist" çatışmalar da biter. Enerji kaynaklarının değişimiyle, alabildiğine artan modern üretimin pazarlanabilmesi için, yeryüzündeki yoksulluğun da aşılması şart olur.
Ve yoksulluğa, "ulus - devlet" modelleri dönemindeki militarist harcamalarla, yerel politikacı şatafatının neden olduğu ortaya çıkmaya başlar.

* * *
Şimdilik fantezist bir yaklaşımla, konuyu biraz daha somutlaştırmaya kalkarsak...
Şayet Kıbrıs sorununu çözümlemeyi, TÜSİAD üstlenmiş olsa...
Yerel politikacıların kendi şatafatlı yaşamını maskeleyen "ırkçı, ulusçu ve hamasi" söylemlerin yerini; evrenselleşme doğrultusunda, Avrupa vatandaşlığının çok daha gerçekçi olan ekonomik çözüm ve bütünleşmeleri almaz mıydı?

* * *
Şimdi sormak gerekir:
- Kimler aslında "statüko"cu ve kimler "değişim"ci?
Ve yine unutmamak gerekir ki, "tek değişmeyen şey, değişimdir" ve "tutuculuk" değişime karşı olmak, "ilericilik" de, değişimden yana olmaktır... Sonunda Türkiye de, er geç yerellikten evrenselliğe doğru yönelecektir. Enseyi karartmayın.

c.altan@prizma.net.tr

Hukuksuzluğun bedeli

( Perihan Mağden, 13.11.1003 Radikal )

Salı gecesi atv ana haber, Kaya Çilingiroğlu'nun vurulması hadisesiyle, başladı.
Sonra da Ünlüler Cephesi'nde vurulanların kapsamlı bir listesi, görüntüler vs. eşliğinde, zayıf ve bağlantı kurma kapasitesi düşük belleklerimizin, dikkatine sunuldu.
Bu denli düzenli bir sıklıkta, bu kadar çok ünlüsünün bacağına kurşun saydırılan bir ülke, azdır herhalde.
Tabiatıyla, ne denli 'mafioso'laşmış bir toplumda yaşadığımızın, göstergeleri.
Hukuk reformu! Hukuk reformu! diye inlemeyen neredeyse hiçbir kesimin olmadığı bu ülkede, her ne hikmetse hukuk, guguk ölçülerinde kalmaya mahkûm ediliyor.

Demek ki, aynen herkeslerin Avrupa Birliği yanlısı olması gibi, hukuk reformu! hukuk reformu! diye inleyenlerin bir kısmı da, bu başıboşluktan feci şekilde nemalanmakta.
Hukukun bu topraklarda öyle fazla da geçerli olmasını, esasında pek de arzu etmeyenler, kazanıyorlar bu savaşı.
Böylece her nevi mafiosolaşmaya yol açarak, mevcut statülerini de korumuş oluyorlar.
Hangi kapıyı çalsak, karşımızda Statünün Bekçileri.
Zira işin içine kapsamlı bir hukuk reformu girerse, ne düşüncelerinden ötürü kimseleri içeri tıkabilirsin, ne işkencecibaşılarını koruyup kollayabilirsin, ne insanlık koşullarına aykırı F tiplerinde gençlerini çürütebilirsin, ne de YÖK gibi, türban gibi mevzuları daimi bir karın ağrısı olarak elde var iki tutmaya muvaffak olabilirsin.
Onun için bize bu hantal, bu çarklarının arası pas tutmuş hukuk sistemi yeter de, artar bile.
Daha süratli gitmek isteyenler Mafya'ya başvurabilirler.
Alışveriş ederken Migros'ta, NTV ekranında Hülya Avşar'ı gördüm. "Mafyayla hiçbir alakamız yoktur ki," diyordu. "O kelimenin açılımını bile bilmiyorum."
O kelimenin açılımı: 'Malları Aldın Fakat Yedirmedin Ağaya' gibi bir şeydi, yanılmıyorsam. Ben de hiç anlamam da, bulmaca çözerken mi ne, görmüştüm.
İlk ziyaretçilerin arasında kırmızı kaşkoluyla Gencay Çakıcı'nın da bulunması, Avşar ailesinin, Türkiye'nin gırtlağına kadar boğazına batmış olduğu mafiosolaşmadan ne kadar da nasibini almamış olduğunun kanıtıdır, hakikaten.
Geçenlerde bir akşam Hülya Avşar'ın şov programına çakıldım kaldım.
Çakıldım kaldım zira, haza hanımefendi kimliğinden tamamen yırtarak, meczupluk sınırlarını zorlamakta olan bir Yılmaz Morgül, konuğuydu.
Nasıl edepsiz, nasıl histerik ve esasında ne kadar acıklıydı Yılmaz Morgül, anlatamam.
Hülya Avşar'a diklenip/lafa laf cevaba cevap/iyice mahalleleşir ağzının payını, ruhuyla sinirleri tel tel gelmişti programa anlaşılan.
Hülya Avşar meczupluk sınırlarının bu denli zorlanıyor olmasına dahi aldırış etmeden alay edip duruyordu: İnce ince ve kalın kalın.
Yılmaz Morgül iyice çığrından çıkınca, gidişatın fizikselleşmesinden filan korktum resmen.
Ben ekran başında acayip rahatsız olup irkilirken; Hülya Avşar'ın hiçbir cevap, hiçbir delirme umrunun köşesi değildi.
Başbakan, o da olmazsa cumhurbaşkanı olmak istiyormuş Yılmaz Morgül.
Nil Demirkazık da Bakırköy Belediye Başkanlığı'nı düşünüyor. AKP'den.
Bunca didişmeye, bunca gerilime: "Hadi şimdi şööle bi oyna da; ilerde başbakanı, cumhurbaşkanını oynattım" diyeyim dedi Avşar. Morgül şakır şakır oynamaya başladı.
Avşar da 'Oylarınız bana!' diye (hani sakata vurulmaz filan) mütemadiyen tempo tutuyor. Susmuyor bir saniye. 'Başbakan!' filan diye.
'Dünya yansa umrunda olmayan bir kadın' dedim içimden. Bu denli kaygısızlığın bir bedeli olmalı.!
Bu denli hukuksuzluğun Türkiye Cumhuriyeti için, en kötümserlerimizin tahminlerinden de ağır bedelleri olduğu gibi.

Beyoğlu Sesini Kaybetti

( İsmail Saymaz, 02.09.2003, Radikal, Fotograf: Muammer Yanmaz )

Beyoğlu'ndaki Balıkpazarı, Çiçek Pasajı ve Nevizade'nin değişmez
çalgıcısı akordeoncu madam Anahit, 78 yaşında hayatını kaybetti. Anahit, akşamcıların vazgeçilmez dostuydu.

Anahit Yulanda Varan, Beyoğlu'nun tanıdığı adıyla 'madam Anahit' 1917
yılında doğdu. Henüz 'matmazel' olarak anıldığı 16 yaşında ikinci sınıfında okuduğu Ermeni Eseyan Lisesi'nin korosuna katıldı. Müziğe olan ilgisi okul çıkışlarında adım attıkları İstiklal Caddesi'nde sesleri çıktığı kadar şarkı söylemekten ibaret değildi. Liseyi bitirince ölümüne değin elinden düşürmeyeceği ilk ve tek enstrümanı kucakladı, akordeon.

Müzik sevgisi öyle ilerledi ki, hayatını art arda iki müzisyenle birleştirdi. 1950'lere girerken, eşinin ölümünden sonra iki çocuğuna bakmak zorunda kalan madam Anahit, düğün ve davetlerde akordeon çalmaya başladı. Ve ardından Çiçek Pasajı'nda boy gösterince adını duymayan kalmadı. O tarihten sonra Anahit Varan tüm akşamcıların annesi ve Beyoğlu' nun 'madam Anahit'i oldu.

Oğlu: Yürekli bir kadındı

Madam Anahit, 29 Ağustos cuma günü, 78'inci yaşında mide kanseri yüzünden yaşamını yitirdi. Cenaze töreni, doğduğu ve büyüdüğü Beyoğlu'nun, ekmeğini kazandığı Balıkpazarı'ndaki Üç Horan Ermeni Kilisesi'nde yapıldı. Yakın akraba ve arkadaşlarının hazır bulunduğu cenaze törenine, 'yeterli ölçüde duyuru' yapılmadığı için az sayıda kişi katıldı.
Madam Anahit, birlikte yaşadığı oğlu Onnik Varan'a göre, yürekli bir kadındı: "İşine bağlıydı. Paraya önem vermez, günlük yaşardı. Yalnızca insanlık arardı."
Arkadaşı Suzan Boyacıoğlu, son görüşmede Anahit'in kilisede okunan cenaze duasını mırıldandığını anımsattı: "Kırgındı. Eskisi gibi Beyoğlu'na gidemiyordu. Sanki kendini ölüme hazırlıyordu."
Yetvart Tomasyan için, madam Anahit, hem çoğunluk, hem azınlık içinde azınlıktı: "Gördünüz, cenazesinde seveninden çok gazeteci vardı. Çünkü azınlıktı ve bağlı olduğu azınlıkta da azınlıktı. Uçta, marjinal ve muhalifti. Bu yüzden akordeon çalıyordu, sanatçıydı."
Rahip Sahak Maşalyan da, ayini şöyle noktaladı: "Kadınların çalışmasının zor olduğu bir dönemde bu yürekliliği gösterdi. Ölümü, Ermeni cemaati ve Beyoğlu için kayıp, cennet için kazanç oldu."
Madam Anahit'in 50 yılını verdiği Beyoğlu, cenaze töreninin yapıldığı saatlerde, sesini yitirmiş gibiydi. Nevizade'deki Demgah Restoran'ın yönecisi Burak Kutlu'ya göre, yalnızca sokaklar değil, 'Yıldızların Altında' adlı şarkı, vişne suyu ve paçanga böreği de öksüz kalmıştı: "Saat 21.00'de gelir, önce buzlu suyunu içer, çalmaya başlardı. En çok,
'Yıldızların Altında'yı çalardı. İçki yerine vişne suyu içer, acıkmışsa paçanga böreği isterdi. Yarım saat çalar, sonra ayrılırdı."
Sanat Restoran'ın sahibi Mustafa Alişir'e göre de Anahit Nevizade'nin sesiydi: "Akşamcılara neşe katardı. Masaları dolaşır, uzatılan parayı alır, yoksa istemezdi."
Şişli'deki aile mezarlığına defnedilen Anahit'in mezarının tapusu Osmanlı tapusu idi. Parasızlıktan tapuyu yenileyememişti.

The Meatrix

First of all stop what you're doin' right know; click on the link, wait for a couple of seconds for the movie to load and watch it all... You'll like it... But after finish watching it please go on clicking to learn more...

The GRACE Factory Farm Project (GFFP) works to create a sustainable food production system that is healthful and humane, economically viable, and environmentally sound. When invited by regional or grassroots groups, the GFFP helps rural communities, family ranchers and farmers around the country oppose the spread of new factory farms, and close down existing operations that adversely affect the health and well-being of communities.

There is a beetle hanging on the ceiling...

I found this photo in Garbomania.com, I do think that someone has done a great job. The site is not in English and I could not get any info about the artist or tha "art" itself but I keep on searching. If anyone knows anything, you're welcome. (I think in Magyar "garbo" means "vw beetle" or as we call it in Turkish: "vosvos", but I am not sure... :) [You can click on the photo on the left to see it bigger]

Turkish Blogs or Blogs in Turkish

A couple of days ago one of my readers (readers, my readers... wow.. :) had asked for a list of Turkish blogs in a comment... So, I decided to post some names here... I don't know whether I should write some description about the blogs... Well, lets see...

- Zikzak
- Nilhan.com
- Plasticwings
- Septic Fresh
- Yaziyorum.org (not a blog in fact)
- Blogy

Anyway, of course these are not all, they are just the ones I happen to remember at once... I will go on posting them here...

Blogging For Beginners

In fact blogging is really fun and much much more easier than it seems thanks to tools and sites that make this thing really fun & easy. People keep me asking about "how to start blogging" so, here are some really useful links...

- Starting a blog (with Movable Type)
- Blogging for beginners
- Blogging for Beginners: What You Need to Know to Start a Weblog
- A Beginner's Guide to Blogging with MovableType

I am waitng the url of your blogs, I would really like to help if there is anything I can do... ;)

Vw Beetles; "Vosvos.Net"

I know, I could not post so much for the last couple of weeks... I was (actually still I am) working on a web site about our vw fans community in Turkey... Vosvos is a Turkish name for vw beetles. We have a yahoogroup about aircooled volkswagens and three years ago I made a web site for our group called vosvos.net; last week we relaunched the site. This time it has a content management tool custom made for our needs...

Anyway... The site is in Turkish and well, yes, most of you guys reading me in here prefer english... Vosvos.net has some pages that don't need Turkish... These pages have visual content such as old classic aircooled vw advertisements; vw wallpapers; vw links... (all types, such as type 1, type 2, type 3, all the buses, westfalia campers, split windows and all that stuff...) I especially advise old volkswagen ads, they are real classic ads... Please go check it...

Oh, some of you know and some don't... I am a volkswagen beetles fan myself... I used to have a '74 1303 myself; then I bougt a '79 bay window westfalia camper bus; after a year I decided that it is unfair to have them both at the same time and sold my red '74 to a friend... At the moment I am happy with my vw westfalia camper bus...

November Rain

Novembers remember me of "November Rain", this song makes me wanna play piano (makes me wanna learn how to play the piano first ;) Anyway, here is the whole song... (I guess I love novembers... May be because I am a november child)(And yes, I am a scorpio in this case... :)

When I look into your eyes
I can see a love restrained
But darlin' when I hold you
Don't you know I feel the same

'Cause nothin' lasts forever
And we both know hearts can change
And it's hard to hold a candle
In the cold November rain

We've been through this auch a long long time
Just tryin' to kill the pain

But lovers always come and lovers always go
An no one's really sure who's lettin' go today
Walking away

If we could take the time
to lay it on the line
I could rest my head
Just knowin' that you were mine
All mine
So if you want to love me
then darlin' don't refrain
Or I'll just end up walkin'
In the cold November rain

Do you need some time...on your own
Do you need some time...all alone
Everybody needs some time...
on their own
Don't you know you need some time...all alone

I know it's hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn't time be out to charm you

Sometimes I need some time...on my
own
Sometimes I need some time...all alone
Everybody needs some time...
on their own
Don't you know you need some time...all alone

And when your fears subside
And shadows still remain
I know that you can love me
When there's no one left to blame
So never mind the darkness
We still can find a way
'Cause nothin' lasts forever
Even cold November rain

Don't ya think that you need somebody
Don't ya think that you need someone
Everybody needs somebody
You're not the only one
You're not the only one

--
"November Rain" Copyright Guns N' Roses 1991
From the album "Use Your Illusion I" Released September 17th 1991